jojannekeinangola.punt.nl
Herdenking van Angola's held: de dichter
De “vader van de natie”, dokter Antonio Agostinho Neto, heeft vele namen. Hij is “de held”, de “eerste president”, maar ook de “grote dichter”. Agostinho Neto stond aan de voorhoede van de strijd om onafhankelijkheid van Portugal en werd in 1975 de eerste president van het onafhankelijke Angola. Zijn roem heeft hij niet alleen te danken aan zijn militair en politiek leiderschap. Agostinho Neto was ook Angola´s grootste poet.
 
Zijn geboortedag, 17 september, wordt ieder jaar gevierd. Het is de dag van de Nationale Held en in heel Angola worden toespraken gehouden over wat Agostinho Neto voor Angola heeft betekent.  In de Bairro Popular, een volkswijk in de hoofdstad Luanda, organiseert de groep “Gesta Arte e letra” een avond vol muziek, literatuur en poëzie. De oude bioscoop zit vol jongeren die gedichten voordragen en discussiëren over de literaire erfenis van de oud-president.
 
Dat de dichter en president dezelfde man zijn, en dat de poëtische kwaliteiten verbonden zijn aan die van de vrijheidsstrijder en politicus wordt duidelijk uit de inhoud van de gedichten. De poëzie van Agostinho Neto is de poëzie van de strijd; het zijn gedichten over armoede en onrecht, maar ook over vastberadenheid en strijdkracht. De gedichten zijn onlosmakelijk verbonden aan de politieke geschiedenis van Angola. Het zijn onder andere deze gedichten die de Angolezen motiveerde de gewapende strijd tegen de Portugezen op te pakken. De gedichten hebben daarmee een politieke lading gekregen. De pen bleek het geheime wapen van de revolutie.
 
´Deze gedichten zijn niet voor mietjes´ lijkt de boodschap in de Bairro Popular. Stoere, gespierde jongens springen op het podium om vol passie en emotie de gedichten van de meester voor te dragen. Als een toneelgroep het gedicht `assim clamava esgotado’ naspeelt, waarin Neto reflecteert op het protest tegen zijn arrestatie, dat met militair geweld werd beantwoord en waarbij 30 mensen werden gedood, begint een man op de voorste rij te huilen. “Hou op” roept hij wanneer de acteurs op het podium Neto vernederen en de Portugese soldaten de Angolezen dwingen tot slavenarbeid, “zo is het genoeg”.
 
“De gedichten zijn nog steeds actueel” zegt Arnaldo Pipas, de gespreksleider van de avond. “De strijd tegen de Portugezen hebben we gewonnen, maar de strijd tegen armoede nog niet. Er is nog genoeg om voor te vechten en we moeten onze cultuur in leven houden zodat we die strijd niet vergeten.”  
 
 

Reacties

Machteld op 05-10-2008 14:18
Dag Jojanneke,
Ik vertrek in januari samen met mijn vriend naar Angola (Luanda), dit was alvast een goede introductie! Mijn vriend werkt daar, ik ben mijn zoektocht naar uitdagingen in Angola net begonnen (ben 25, historica, ervaring in culturele sector in Vlaanderen). Wat doe jij daar? Neem gerust contact op via machteld7@hotmail.com.
 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl